Suikerspiegel te laag? Loulou ruikt het!

Als je Deborah Wouters (28) uit Herentals ziet, zou je nooit durven denken dat ze met een chronische ziekte leeft: een zeldzame aangeboren immuundeficiëntie. Om die onder controle te houden, volgt ze wekelijks een donorinfuustherapie. Eén van de bijwerkingen is dat ze het bewustzijn kan verliezen. Gelukkig is Loulou in de buurt. De vrolijke, levenslustige […]

Als je Deborah Wouters (28) uit Herentals ziet, zou je nooit durven denken dat ze met een chronische ziekte leeft: een zeldzame aangeboren immuundeficiëntie. Om die onder controle te houden, volgt ze wekelijks een donorinfuustherapie. Eén van de bijwerkingen is dat ze het bewustzijn kan verliezen. Gelukkig is Loulou in de buurt.

De vrolijke, levenslustige uitstraling van Deborah Wouters verbergt een zeldzame aangeboren immuundeficiëntie, die vier jaar geleden werd ontdekt. Om haar ziekte onder controle te houden, volgt ze wekelijks een speciale donorinfuustherapie. Levenslang. Die behandeling heeft verschillende bijwerkingen, waardoor Deborah zich ziek voelt en snel uitgeput raakt. Bovendien zakt haar bloedsuiker soms heel plots tot een alarmerend laag niveau, waardoor ze onverwachts het bewustzijn verliest. Meld- en assistentiehond Loulou is sinds kort haar redder in nood. De slimme golden retriever waarschuwt Deborah, wanneer haar suiker te laag daalt en assisteert haar in het dagelijkse leven.
‘Loulou verwittigt me door voor me te komen zitten en me indringend aan te staren’, vertelt Deborah. ‘Als ik daar niet op reageer, duwt ze met haar pootje of neus tegen mijn been, trekt ze aan mijn mouw of komt ze zelfs met haar volle dertig kilogram bovenop me zitten.’ Loulou laat Deborah niet met rust tot ze bloed prikt. ‘Ze helpt me met kleine dingetjes, zoals de kast opentrekken, een flesje water brengen, mijn sokken uittrekken, boodschappen dragen, enzovoort. Ik woon bij mijn mama die alleenstaande is. Door Loulou ben ik op slechtere dagen minder afhankelijk van mijn mama en heb ik mijn zelfstandigheid voor een stuk teruggewonnen. Loulou geeft natuurlijk ook veel morele steun. Omdat ik op elk moment van de dag een suikerval kan krijgen, zijn we 24 uur op 24 samen, waardoor onze band enorm hecht is. We zijn een echt team: ik zorg voor haar en zij voor mij.’

MEER DAN EEN MELDHOND
Loulou is niet enkel een meldhond. De golden retriever betekent een wereld van verschil voor Deborah, die door haar ziekte al zoveel is verloren. ‘Mijn droom om spoedverpleegkundige te worden, moest ik opbergen’, zegt Deborah. Ik mocht mijn studies niet afmaken omdat dat medisch niet verantwoord is. De dag na mijn diagnose vertelde mijn toenmalige vriend me “dat er nog genoeg gezonde visjes in de zee zwemmen”. En ik heb mijn passie moeten opgeven: paardrijden. Ik reed vanaf mijn 10 jaar nationale en internationale dressuur- en jumpingwedstrijden. Vorig jaar heb ik de paardensport vaarwel moeten zeggen. Sporten die mijn lichaam uitputten zijn uit den boze. Het ging ook niet meer: tegen het einde kon ik na vijf minuutjes paardrijden amper nog zelfstandig van mijn paard afstappen. Gaandeweg verdween ook mijn sociale leven…’ Door met Loulou te trainen, komt Deborah terug meer buiten.

DE REKENINGEN BLIJVEN BINNENSTROMEN
De kosten voor de training van Loulou lopen op tot 18.500 euro. Onlangs heeft de Vlaamse regering besloten dat ook de opleiding van hulp- en hoorhonden wordt terugbetaald (voordien was er enkel voor blindengeleidehonden een tussenkomst). Andere types assistentiehonden vallen buiten deze regeling. Het duurde meer dan een jaar vooraleer Deborah een antwoord kreeg op haar aanvraag. Enkele weken geleden liet het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH) weten dat de jongedame niet in aanmerking komt voor een tussenkomst. Deborah blijft niet bij de pakken zitten en heeft intussen al een heroverweging van haar aanvraag ingediend bij het VAPH.
Ondertussen blijven de rekeningen onverbiddelijk toestromen… En zelfs al komt Deborah uiteindelijk toch in aanmerking voor een tussenkomst, een volledige terugbetaling moet ze niet verwachten. Op dit moment bedraagt de tussenkomst van het VAPH 13.169,49 euro, een mooi bedrag, maar vaak niet voldoende om de opleidingskosten van zo’n hond te dekken. Ondertussen ontving Deborah reeds 7.400 euro van gulle sponsors. Ze heeft dus nog 11.100 euro te gaan. ‘Ik ben enorm dankbaar voor alle mensen en organisaties die zich al hebben ingezet voor mij’, zegt ze.

Je kan Deborah en assistentiehond Loulou volgen op Facebook of steun hen via de crowdfundingwebsite “Dream or Donate

 

 

 

 

By 
Processing...
Thank you! Your subscription has been confirmed. You'll hear from us soon.
Schrijf je in op de nieuwsbrief
ErrorHere