Duitse herder

Bestel hier het nummer over de Duitse herder

“Geen enkel ras is wetenschappelijk meer gedocumenteerd”

Is er iets wat hij niet kan?

De Duitse herder is al decennialang een populair ras, zowel als huis- en werkhond en als filmster. Deze viervoeter is dan ook bijzonder intelligent en houdt van een stevige dosis uitdagingen. Wil je weten hoe je deze grote, prachtige herdershond kunt bekoren? We vertellen het je graag.

WAT WETEN WE OVER ZIJN VERLEDEN?

Om de herkomst van deze kanjer te kennen, moeten we terug naar het Duitsland van de 19de eeuw. Gaandeweg groeide het idee om een honden te creëren die zowat alle capaciteiten bezat die een allround herdershond moest hebben. Zo ontstond er onbewust een kweekprogramma waarbij herders hun honden onderling uitwisselden om ermee te fokken. Het resultaat daarvan? De Duitse herder!

In 1899 werd de allereerste rasvereniging opgericht: het Verein für Deutsche Schäferhunde, dat vandaag nog steeds het grootste fokkerscollectief van Duitse herdershonden is. Op diezelfde dag werd de reu Hector Linksrhein uitgekozen als de viervoeter die de rasstandaard zou bepalen. De Duitse herder moest en zou een hondenras worden met de meest uiteenlopende capaciteiten. Zo moest hij kunnen werken in extreme omstandigheden. Of het nu ging om de Afrikaanse woestijn of de koudste uithoeken van onze aardbol, de Duitse herder moest zich zo efficiënt mogelijk kunnen aanpassen. Vandaag kunnen we enkel vaststellen dat het ras weldegelijk veelzijdig is.

HET BEGINT ALLEMAAL BIJ DE FOKKER

Als er een veelzijdige hond is, dan is het de Duitse herdershond wel! Hij wordt ingeschakeld als reddings- en politiehond, maar evenzeer als herders- en gezelschapshond. De Duitse herder is makkelijk te trainen, wat niet wil zeggen dat zijn baasje niet van aanpakken moet weten. Dat plan van aanpak begint bij de aankoop van een puppy. Wie een Duitse herder koopt die in zijn eerste dagen onvoldoende prikkels opving, loopt de kans een dier in huis te halen dat gespannen, gestresseerd en angstig is. Zo kan een onschuldige pup gaandeweg uitgroeien tot een stevige hond die het risico loopt om agressief gedrag te vertonen. De opvoeding van de Duitse herder begint dus zeker en vast bij het kiezen van de juiste fokker. Dit ras is bijzonder populair en daarom soms ook “overkweekt”. Neem dus zeker de nodige tijd om een keuze te maken en informeer je goed!

WORKAHOLIC

De Duitse herder hecht zich sterk aan zijn baasje en wil het liefst van al zoveel mogelijk samen met hem ondernemen. Hij is onbevreesd, wat soms een voordeel is. Denk maar aan alle Duitse herders die als politiehond ingeschakeld worden. Wist je dat de eerste blindengeleidehond een Duitse herder was? Hij heette Buddy en woonde in Zwitserland. Wat zeggen de labradors en golden retrievers daarvan?

De Duitse herder is een werker in hart en nieren. Hij houdt zich daarom graag actief bezig. Er is (bijna) geen enkele hondensport die de Duitse herder niet aankan. Op zich maakt het niet uit welke hobby je met hem beoefent, als hij maar iets te doen heeft.

GEHECHT AAN ZIJN GEZIN

Dit ras kan het goed vinden met groot en klein, mits hij al op jonge leeftijd goed wordt gesocialiseerdTegenover andere honden kan de Duitse herder wisselend gedrag vertonen. Net zoals wij de ene persoon leuker vinden dan de andere, gaat deze viervoeter ook een voorkeur hebben voor bepaalde soortgenoten. Wanneer hij een hond niet leuk vindt, dan zal deze herder het niet nalaten om dit te laten merken. Wie al eens een Duitse herder in actie zag op een speelweide, kan ongetwijfeld bevestigen dat het soms vrij imposante speelkameraadjes zijn.

CHECK RUG EN HEUPEN

Elk ras heeft bepaalde schoonheidsidealen. Bij de Duitse herder is dit de aflopende rug, die de laatste jaren al voor heel wat discussies zorgde. Omdat deze viervoeter door deze kromming zijn achterpoten over de grond sleept, heeft hij vaak rug- en heupproblemen. Hij is dan ook bijzonder vatbaar voor heupdysplasie en spondylose, wat vroegtijdige slijtage van ruggenwervels inhoudt.

Daarnaast is er bij de Duitse herder ook regelmatig sprake van inteelt, waardoor het ras vatbaar is voor redelijk wat erfelijke aandoeningen. En of het een behoorlijke waslijst is. Dit ras kent maar liefst 67 erfelijke aandoeningen, waaronder allerhande allergieën, huid- en oorontstekingen. Ook dwerggroei komt wel eens voor. Wanneer de focus van het fokken meer op het uiterlijk dan op de gezondheid ligt, zullen de nakomelingen sneller verouderen.

Toch moeten we ook een kanttekening maken bij dit alles, want geen enkel ras is wetenschappelijk meer gedocumenteerd. Daardoor weten we bijzonder veel van de Duitse herder, zijn goede en zijn minder goede eigenschappen. Hoe dan ook is het belangrijk om voldoende advies in te winnen betreffende de gezondheid van dit ras, want er zijn wel degelijk veel viervoeters die kans lopen op uiteenlopende aandoeningen naarmate ze ouder worden.

Tekst: Annick Hus
Foto’s: © Shutterstock

Grootte
groot 
55 – 65 cm

Gewicht
22 – 40 kg

Levensverwachting
9 – 13  jaar

Vachtverzorging
regelmatig borstelen

Karakter
energiek, intelligent, leergierig, alert, waaks

Bewegingsbehoefte
veel