Foto: Shutterstock

IS JOUW WAGEN DOGPROOF?

Who let the dogs out? Reizen en uitstapjes zijn leuk, zeker als de hond mee mag. Maar hoe vervoer je een hond veilig in de wagen?

Gsm’en achter het stuur is not done. Dat weten we allemaal. Maar naast telefoontjes en sms’en zijn er nog dingen die de bestuurder kunnen afleiden. Bijvoorbeeld: een loszittend huisdier in de wagen… (lees het volledige artikel deze maand in Woef)

Even gevaarlijk als sms’en
Een krijsende baby, een facebookberichtje dat het scherm van je smartphone doet oplichten of de hond die met z’n kop op de schakelpook ligt. Het zijn allemaal dingen die onze ogen eventjes van het wegdek rukken. Onderzoek naar het effect van een hond in de wagen op onze rijvaardigheid is schaars. Maar uit een studie van de American Automobile Association for Traffic Safety en een outdoormerk voor honden, Kurgo, bij 1.000 hondeneigenaren blijkt dat 52% van de bestuurders zijn of haar hond aait tijdens het rijden. Ongeveer 1 op 3 gaf tijdens diezelfde bevraging toe de aandacht te verliezen door de aanwezigheid van Rex. Zo’n 19% zou tijdens het rijden zelfs met de handen of armen proberen te verhinderen dat de hond naar voren kruipt en 17% geeft toe dat de hond af en toe op de schoot meerijdt. Als we één ding mogen concluderen uit dat onderzoek, is het wel dat viervoeters hun baasje serieus kunnen afleiden tijdens het rijden. Dat zovele bestuurders zich schuldig maken aan interactie met hun trouwe vriend is een schokkend resultaat. Zeker als je weet dat slechts 2 seconden wegkijken van de baan de kans op een verkeersongeval verdubbelt! Of je nu een sms verstuurt, even kijkt wie je nieuwe profielfoto op Facebook liket of je hond een snoepje geeft: die 2 seconden kunnen het verschil betekenen tussen leven en dood!

Hoe zit het met de wetgeving?
In sommige Europese landen is het verboden om je hond los in de wagen of op de passagiersstoel te laten meereizen. Dat is bij ons anders: de Belgische wegcode vermeldt nergens expliciet dat je je hond moet vastmaken. Maar wie zijn gezond verstand gebruikt, weet dat hij dat beter wel doet. En impliciet wordt dat ook duidelijk gemaakt in het verkeersreglement.
‘Artikel 8.3 zegt dat je als bestuurder steeds alle nodige rijbewegingen moet kunnen uitvoeren en voortdurend je voertuig goed in de hand moet hebben’, weet Werner Van Cant, commissaris bij de federale wegpolitie en presentator van Kijk Uit, een televisieprogramma op Eén over verkeersveiligheid. ‘Als blijkt dat dit niet het geval is omdat je bijvoorbeeld afgeleid bent door je hond, die plots op je schoot springt of vanop de achterbank naar voren kruipt, dan zou je in principe een bekeuring kunnen riskeren. Dat geldt ook als de hond je hindert bij het sturen en je daardoor gevaarlijk rijgedrag vertoont (bijvoorbeeld: als je plots van je rijstrook afwijkt en gaat zwalpen). Het is natuurlijk uiteindelijk aan de rechter om hierover eventueel een oordeel te vellen. Alhoewel afleiding achter het stuur één van de belangrijkste killers in het verkeer is, gebeuren er bij mijn weten geen gerichte controles op loszittende dieren in de wagen. Dit neemt echter niet weg dat “verdacht” rijgedrag, waarover ik al eerder sprak, uiteraard altijd onze aandacht zal krijgen’, verduidelijkt Van Cant.
Honden zorgen niet enkel voor fysieke afleiding, ze kunnen de bestuurder ook hinderen door luid te blaffen of het zicht te belemmeren.
‘Het klinkt misschien oneerbiedig, maar in de wegcode wordt een huisdier dat meereist beschouwd als lading’, zegt Van Cant. ‘En artikel 45 stelt dat een lading bij normale wegomstandigheden zodanig geschikt moet zijn dat deze de zichtbaarheid van de chauffeur niet hindert.’ Datzelfde artikel 45 stelt ook dat de lading (lees: hond) geen gevaar voor de bestuurder en medepassagiers mag betekenen. ‘Bij een bruusk remmanoeuvre  of – erger nog – een botsing zal een loszittende hond als een projectiel doorheen het voertuig vliegen’, verklaart Van Cant. ‘Zo kan hij alle inzittenden verwonden of zelfs doden. Het is uiterst belangrijk om je hond goed vast te maken. Liefst zo veilig en comfortabel mogelijk voor het dier in kwestie.’

Paardenkracht
Uit crashtests met dummy’s blijkt dat een hond van 30 kilogram bij een botsing tegen 50 kilometer per uur een kracht genereert van bijna 400 kilogram. Ongeveer 13 maal het gewicht van de hond of evenveel als een klein paard. Hoe groter de hond, hoe groter de ravage. Het is niet enkel belangrijk voor de inzittenden dat Max wordt vastgemaakt, ook de hond zelf heeft er baat bij. Uit een publicatie van verkeersinstituut Vias blijkt dat gordeldracht de kans op overlijden of letsels bij mensen vermindert met 50 procent. Zelfs een botsing tegen 20 kilometer per uur zou al fataal kunnen zijn als je geen gordel draagt. Hoewel er voor huisdieren geen kant-en-klaar cijfermateriaal ter beschikking is, kunnen we ervan uit gaan dat de overlevingskansen van een hond bij een crash aanzienlijk stijgen als hij degelijk vastgemaakt is.

harnas-K9-auto-AVEVE-web
Julius-K9 harnas en een verbindingsriempje dat in de gordelhouder past (verkrijgbaar bij AVEVE)
zwart-harnas-auto-AVEVE-Web
Autoharnas van DUVO+ met speciale autogordel voor honden (verkrijgbaar bij AVEVE)

Klikvast in de wagen
De meeste auto’s zijn niet ontworpen met de veiligheid van onze huisdieren in gedachten. De hond gewoon op de bank zetten en een gordel over zijn lijf vastklikken, werkt dus niet. Gelukkig verkopen dierenspeciaalzaken verschillende systemen om de hond veilig te vervoeren.
Een eerste systeem is een speciaal harnas dat je via een verlengstuk (een apart riempje) vastklikt in de gordelhouders van je wagen. Zulke harnassen hebben stevige sluitingen en brede, gewatteerde riemen die over de borst, schouders en rug van de hond worden vastgemaakt. Sommige mensen kopen enkel het verbindingsriempje om aan de gordel vast te klikken, omdat dat goedkoper is. Maar niet elk harnas is geschikt voor autoritten. Harnassen met dunne riempjes kunnen breken of in het lichaam snoeren. Een speciaal autoharnas geeft minder letsels bij een crash. Klik het riempje nooit vast aan de halsband van je hond! Bij een botsing wordt de hond letterlijk opgehangen of kan hij ernstige nekletsels oplopen. Het riempje moet ook voldoende kort zijn om de hond dicht bij de rugleuning van de autozetels te houden. Anders kan het dier als een jojo heen-en-weer door de wagen vliegen.
Een hond met een autoharnas laat je meereizen op de achterbank en niet op de passagierszetel. Zo blijft de afleiding voor de bestuurder beperkt. Op de passagiersstoel kan je hond bovendien zijn kop tegen het dashboard stoten als je hevig op de rem gaat staan of ernstige verwondingen oplopen als de airbag afgaat.

Bench die op verschillende manieren opent (verkrijgbaar bij AVEVE) vastgemaakt met vier spanbanden

Bench en aanhangwagen
Een tweede manier om je hond veilig te vervoeren, is in een autobench. Belangrijk is dat de bench goed vastgemaakt wordt in de wagen, bijvoorbeeld aan de achterbank of door de bench tussen de voorste en achterste zetels te klemmen. De bench in de koffer plaatsen en verankeren aan de bodem van de kofferruimte is ook prima. Houd dan wel rekening met de kreukelzone van je wagen. De kreukelzone is een veiligheidsfeature dat sinds de jaren ’50 wordt ingebouwd in voertuigen. De carrosserie van je wagen werd vooraan en achteraan bewust “verzwakt” om een deel van de klap op te vangen bij een aanrijding. De kreukelzone zal in dat geval ineenkrimpen (zoals een platgestampt blikje) om de krachten te absorberen, waardoor de schok in de passagiersruimte beperkt blijft. Je kan bij de fabrikant van je wagen nagaan waar de kreukelzone van jouw model auto ligt en de bench zodanig plaatsen dat Max uit de “gevaarzone” blijft. Een laatste optie is om je hond te vervoeren in een speciale aanhangwagen voor honden, die stevig en goed geventileerd is.

Zelfs blaffen kan gevaarlijk zijn
Als bestuurder én baasje ben je natuurlijk vrij om te beslissen hoe je de hond veilig vervoert in de wagen, zolang hij adequaat wordt vastgemaakt. ‘Persoonlijk denk ik dat een bench die wordt vastgemaakt in de koffer de veiligste methode is’, zegt commissaris Werner Van Cant. ‘In het allerbeste geval wordt de kofferruimte dan ook nog eens afgescheiden met traliewerk of een scheidingshek. Is de kofferruimte geen optie, dan zou ik de voorkeur geven aan een bench die geklemd wordt tussen de voorste passagierszetel en de achterbank. Zo vervoer ik zelf ook mijn hond, een chihuahua. Ook kleine honden moeten goed vastgemaakt worden!’ Volgens Van Cant heeft een aanhangwagen een bijkomend voordeel: ‘De hond bevindt zich dan niet meer in het voertuig, waardoor hij de chauffeur niet kan afleiden. Want zelfs alleen al het geblaf van een hond kan de rijvaardigheid in het gedrang brengen.’

Met dank aan AVEVE.

Groot of klein, dik of dun, Romina De Gregorio ziet schoonheid in elke hond! Met het project aRtyDoG wil de Waalse kunstenares alle hondenrassen schilderen in haar eigen, unieke stijl.

Romina De Gregorio werkte vijftien jaar lang in de private sector. Maar haar hart lag ergens anders. Twee jaar geleden nam ze een gewaagde beslissing: ze zei haar carrière vaarwel om zich fulltime bezig te houden met schilderen. Sindsdien leeft ze haar droom en schildert ze portretten van honden voor de kost. Lees haar verhaal deze maand in Woef!

Doe mee met onze wedstrijd en maak kans op een aRtyDoG-kalender!

Wat moet je doen om deel te nemen?

  • Alle honden zijn mooi! Vertel ons wat jij het mooiste vindt aan jouw hond. De leukste vijf inzendingen winnen een kalender.
  • Zet je antwoord op deze vraag in een mail met als onderwerp “aRtyDoG-wedstrijd”.
  • Vergeet niet je volledige naam en adres te vermelden (enkel volledige inzendingen komen in aanmerking).
  • Stuur deze mail naar fotohoekje@woef.be voor
    26 februari 2018.
  • Neem zeker een kijkje op de website van aRtyDog en volg Romina op Facebook

Als je Deborah Wouters (28) uit Herentals ziet, zou je nooit durven denken dat ze met een chronische ziekte leeft: een zeldzame aangeboren immuundeficiëntie. Om die onder controle te houden, volgt ze wekelijks een donorinfuustherapie. Eén van de bijwerkingen is dat ze het bewustzijn kan verliezen. Gelukkig is Loulou in de buurt.

De vrolijke, levenslustige uitstraling van Deborah Wouters verbergt een zeldzame aangeboren immuundeficiëntie, die vier jaar geleden werd ontdekt. Om haar ziekte onder controle te houden, volgt ze wekelijks een speciale donorinfuustherapie. Levenslang. Die behandeling heeft verschillende bijwerkingen, waardoor Deborah zich ziek voelt en snel uitgeput raakt. Bovendien zakt haar bloedsuiker soms heel plots tot een alarmerend laag niveau, waardoor ze onverwachts het bewustzijn verliest. Meld- en assistentiehond Loulou is sinds kort haar redder in nood. De slimme golden retriever waarschuwt Deborah, wanneer haar suiker te laag daalt en assisteert haar in het dagelijkse leven.
‘Loulou verwittigt me door voor me te komen zitten en me indringend aan te staren’, vertelt Deborah. ‘Als ik daar niet op reageer, duwt ze met haar pootje of neus tegen mijn been, trekt ze aan mijn mouw of komt ze zelfs met haar volle dertig kilogram bovenop me zitten.’ Loulou laat Deborah niet met rust tot ze bloed prikt. ‘Ze helpt me met kleine dingetjes, zoals de kast opentrekken, een flesje water brengen, mijn sokken uittrekken, boodschappen dragen, enzovoort. Ik woon bij mijn mama die alleenstaande is. Door Loulou ben ik op slechtere dagen minder afhankelijk van mijn mama en heb ik mijn zelfstandigheid voor een stuk teruggewonnen. Loulou geeft natuurlijk ook veel morele steun. Omdat ik op elk moment van de dag een suikerval kan krijgen, zijn we 24 uur op 24 samen, waardoor onze band enorm hecht is. We zijn een echt team: ik zorg voor haar en zij voor mij.’

MEER DAN EEN MELDHOND
Loulou is niet enkel een meldhond. De golden retriever betekent een wereld van verschil voor Deborah, die door haar ziekte al zoveel is verloren. ‘Mijn droom om spoedverpleegkundige te worden, moest ik opbergen’, zegt Deborah. Ik mocht mijn studies niet afmaken omdat dat medisch niet verantwoord is. De dag na mijn diagnose vertelde mijn toenmalige vriend me “dat er nog genoeg gezonde visjes in de zee zwemmen”. En ik heb mijn passie moeten opgeven: paardrijden. Ik reed vanaf mijn 10 jaar nationale en internationale dressuur- en jumpingwedstrijden. Vorig jaar heb ik de paardensport vaarwel moeten zeggen. Sporten die mijn lichaam uitputten zijn uit den boze. Het ging ook niet meer: tegen het einde kon ik na vijf minuutjes paardrijden amper nog zelfstandig van mijn paard afstappen. Gaandeweg verdween ook mijn sociale leven…’ Door met Loulou te trainen, komt Deborah terug meer buiten.

DE REKENINGEN BLIJVEN BINNENSTROMEN
De kosten voor de training van Loulou lopen op tot 18.500 euro. Onlangs heeft de Vlaamse regering besloten dat ook de opleiding van hulp- en hoorhonden wordt terugbetaald (voordien was er enkel voor blindengeleidehonden een tussenkomst). Andere types assistentiehonden vallen buiten deze regeling. Het duurde meer dan een jaar vooraleer Deborah een antwoord kreeg op haar aanvraag. Enkele weken geleden liet het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH) weten dat de jongedame niet in aanmerking komt voor een tussenkomst. Deborah blijft niet bij de pakken zitten en heeft intussen al een heroverweging van haar aanvraag ingediend bij het VAPH.
Ondertussen blijven de rekeningen onverbiddelijk toestromen… En zelfs al komt Deborah uiteindelijk toch in aanmerking voor een tussenkomst, een volledige terugbetaling moet ze niet verwachten. Op dit moment bedraagt de tussenkomst van het VAPH 13.169,49 euro, een mooi bedrag, maar vaak niet voldoende om de opleidingskosten van zo’n hond te dekken. Ondertussen ontving Deborah reeds 7.400 euro van gulle sponsors. Ze heeft dus nog 11.100 euro te gaan. ‘Ik ben enorm dankbaar voor alle mensen en organisaties die zich al hebben ingezet voor mij’, zegt ze.

Je kan Deborah en assistentiehond Loulou volgen op Facebook of steun hen via de crowdfundingwebsite “Dream or Donate

 

 

 

 

Isle of Dogs is de nieuwe animatiefilm van Wes Anderson. De film speelt zich af in het toekomstige Japan. De hondengriep is uitgebroken en elke zieke hond moet in quarantaine geplaatst worden. Met “quarantaine” bedoelt de Japanse overheid: een afgelegen eiland dat één grote vuilnisbelt is. Ook de hond van de 12-jarige Atari Kobayashi zit op het eiland. Atari zou alles doen om zijn trouwe viervoeter terug te hebben. Met een roedel gaat hij op pad om zijn beste vriend terug te vinden.

Wij kijken alvast uit naar deze film!

Isle of Dogs verschijnt bij ons op 11 april in de zalen:

Slaagt jouw hond voor de egg challenge?
Je hond en een ongekookt eitje is alles wat je nodig hebt voor een nieuwe, populaire challenge. Baasjes van over de hele wereld testen of hun hond een ongekookt ei vast kan houden in zijn mond, zonder dat het breekt.
Een Amerikaanse vrouw nam de proef op de som en gaf haar golden retriever een eitje. Ze had immers gelezen dat goldens een zachte mond hebben, omdat deze honden vroeger gefokt werden om aangeschoten watervogels ongeschonden te apporteren. Door de zachte beet van de viervoeter, kreeg de vrouw (na wat aandringen) het eitje heelhuids terug.
Niet iedereen is opgezet met de nieuwe trend. Dierenartsen waarschuwen dat een rauw ei (inclusief intacte eierschaal) geven niet zonder risico is. Je hond kan immers stikken als het ei in zijn keel komt vast te zitten.

Wees dus voorzichtig als je het zelf bij je hond wil proberen! Wij raden het alvast af. Als we dat zouden proberen met onze redactiehonden, zouden we toch sowieso een roerei terugkrijgen…

Een gezin uit het Vlaams-Brabantse Meuzegem is al meer dan twee maanden wanhopig op zoek naar Kars. De bruine border collie verdween op 14 november 2017 in Wolvertem. Volgens zijn baasje, Helena Menten (22), ontsnapte Kars langs de omheining, die twee meter hoog is. Kars droeg een halsband met daarop zijn adresgegevens en ook op zijn chipnummer staat vermeld dat hij vermist is. Baasje Helena kreeg al vele tips, maar tot vandaag blijft Kars nog steeds spoorloos. Helena en haar papa doen nu een nieuwe oproep naar nieuwe tips, in de hoop dat ze hun bruine vriend terugvinden. Ze loven zelfs een beloning van duizend euro uit voor de eerlijke vinder. Als je denkt dat je Kars hebt gezien, laat dat dan weten via 0473 93 45 88 of 0474 11 52 86 of op de Facebookpagina Karsdebruinebordercollie.

 

Foto’s: Karsdebruinebordercollie/Facebook